‘Wat zit u hier te doen, meneer?’ Bert voelde hoe iemand aan zijn rechterschouder trok. Hij schrok en keek om. Achter de bank stond een dreigend silhouet, scherp afgetekend in het koude witte licht van twee koplampen, die, dat zou Bert even later merken, van een anonieme politieauto waren. De barse stem bulderde opnieuw: ‘Wat …
Tag Archives: Van Iseghemlaan
Tantes in de Oostendse zomer van 1936
We noemden haar altijd tante Laura, zij was eigenlijk Germaines tante maar ze sprak zo vaak over haar dat we ook maar tante zeiden. Vaak sprak ze alleen het woord tante uit en we wisten over wie het ging. Laura was de jongste zus van Lucie uit Koekelare en was al heel jong gaan ‘dienen’ in …
Schuimkoppen
En sluit ik de ogen, dan stel ik me de vloedgolf voor. Eerst trekt de zee zich terug zoals goochelaars hun tafellaken onder borden en glazen wegtrekken. Ze laat vissen verbaasd spartelen in het zand, legt een kwal bloot, een alg, een zee-egel en een schoen van een lang vergane visser want rubber is taaier …
De dijk
Net voor de deur met een klik in het slot viel, hoorde Léonie de vertrouwde stem van haar moeder nog weerklinken: ‘Wees voorzichtig, kind. Ge weet niet wat er rondloopt op de dijk bij valavond.’ Leonie zuchtte even en glimlachte. Ze mompelde een haast onhoorbaar: ‘Ja, moeder’. Daarna keerde ze de bloemenwinkel van haar ouders …
Eindstation Oostende (25 augustus 1997)
Hij schoof zijn leeggegeten bord een weinig van zich af, leunde met een zucht achterover en legde voldaan zijn handen op zijn buik. Vandaag had hij voor de eerste keer sinds lang een betaalde dagtaak uitgeoefend, en daar was hij uitermate tevreden over. Als beloning had hij zichzelf eindelijk nog eens een deftige maaltijd gemaakt. …
Op zee gebleven
Uit het westen doemden onheilspellende wolken op. De zee was heftig, de horizon lijnde grijsblauw en een forse westerwind blies fijn zand de lucht in. Elke keek door het raam en genoot. De weerman had een fikse storm voorspeld en dat wilde ze voor geen geld missen. Twintig jaar had ze ’t zeetje met zijn …
Oog om oog, angst om angst
‘Hé! Jij! Wat kijk je me nou! Met je tandeloze visbek en je starend dwingelandsoog, rossige bespotte Vincent, met die wrede kwijlmuil van Poe!’ In je spiegel met zelfcorset… De spiegel waarin je je angst probeerde te projecteren, walgde van je reflectie. En dit kwam hard aan. Je vervloekte die ijdele stad aan zee, waar …
Waar is de tijd?
Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo van de verzuchtingen van haar ouders en haar grootouders in een nog verder verleden, en ze voelde ineens dat ze ouder werd… al was ze dat al 37 jaar. Ouder. Moeder. ‘Worden we niet allemaal …
De barst in de golfbreker
Nathalie en Hans waren ruim anderhalf uur onderweg en nog stonden ze maar aan het verkeersknooppunt van Zwijnaarde. Het was een sombere, herfstige zaterdagmiddag begin november. Er woei een gure zuidwestenwind en donkere regenvlagen geselden onafgebroken het land. Het dashboardklokje wees 14u36. ‘Dat is nu toch wel bij de beesten af, hé’, mopperde Nathalie. Hans …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 