En sluit ik de ogen, dan stel ik me de vloedgolf voor. Eerst trekt de zee zich terug zoals goochelaars hun tafellaken onder borden en glazen wegtrekken. Ze laat vissen verbaasd spartelen in het zand, legt een kwal bloot, een alg, een zee-egel en een schoen van een lang vergane visser want rubber is taaier …
Category Archives: Leon Spilliaert
Penselen
Toen mijn oom Roger Lancszweert uit Oostende 45 jaar oud was, kocht hij zich een doos met penseeltjes en aquarelverf. Het was heel vreemd deze zware man die ongecontroleerd in zijn bewegingen was (hij was een zware drinker) met die kleine penseeltjes te zien wroeten op een uit een schoolschrift gescheurd vel papier. De fortuin, …
Herenleed
Het loungy sfeertje van de beachclub maakt me onrustig. De bezoekers komen er voor koffie en een luie zondagmiddag. Ik zoek wat anders. Maar de jonge goden in half afgestroopte wetsuits zijn er niet. Te weinig wind. Mijn lijf wordt weer warm bij de gedachte aan hen. Ik moet hier weg. De soezerige gezinnetjes mogen …
Oostende
Het is druilerig weer op zeven september 1899 te Brussel, de kinderkopjes ogen verraderlijk glad in de Belgische straten. Verandering van spijs doet eten zegt men weleens, maar Leon mist de zon nu toch enigszins die de afgelopen weken met veel plezier haar schitterende schijnsels speels in het water van de Oostzee liet weerkaatsen. In …
Ernestine
Er was geen hand voor ogen te zien. Van het blauwe of het gouden uur was er al helemaal geen sprake. Er was enkel die hardnekkige potdichte mist die reeds de hele dag en avond alles omfloerste, wegmoffelde. Maarten keek met een glazige blik star voor zich uit. Tussen de flatgebouwen van het laatste stukje …
Tegenlicht
Zal ze de hele dag lief voor me zijn? Zal ze me meenemen op restaurant en mag ik zelf kiezen wat ik lekker vind, geen vis, alsjeblieft geen vis. Zullen we de Mercator bezoeken, schelpen rapen, bloemen vouwen, net als vroeger. Meer dan van zichzelf houden moeders van hun kinderen. ‘Zoé, luister je?’ Mijn moeder …
De nacht
Ik zoek de nacht op. Niet om de duisternis te omarmen, noch om te verbergen wat daglicht schuwt. Ik zoek de nacht op. Niet om te sluipen naar vertier dat voor de deugdzame niet hoort, noch om mezelf te verliezen in een roes van verboden spul. Ik zoek de nacht op. Niet om onrust te …
Souvenir
Het lijkt alsof ze naar het water staart, maar wie haar blik kan vangen, zou zien dat die naar binnen is gekeerd. Met opgetrokken schouders en gebogen rug zit de vrouw aan de kade. Loom heft ze haar hoofd en kijkt een ogenblik naar de nieuwe vuurtoren aan de overkant. Daar, waar verderop in de …
Boeken
Nicholas Fraiteur stonk als de hel toen hij in de vroege ochtend over het strand van Oostende wandelde. Uit zijn mond kwam een walm die zeemeeuwen op afstand hield en de luttele mensen die hij passeerde vol verachting deed opkijken – het gevolg van een nachtje stappen in de Langestraat. Hij liep langs de vloedlijn, …
Durf te zwemmen
‘s Ochtends staat er een ei midden op tafel. Norma is perplex. Ze heeft nog nooit in haar leven een ei rechtop doen staan. Als ze tegen de tafel leunt, valt het om. Een spiegelei zou wel smaken. Ze smelt boter in een pannetje. Als ze het ei wil stukslaan op de rand, barst enkel de …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 