Category Archives: Drijfhout 2015
Vijf hoog in Résidence Marly
In 2015 werd Drijfhout voor het eerst georganiseerd. Charlotte Mutsaers gaf toen het startschot met een verhaal dat zich afspeelt in Résidence Marly op de Oostendse zeedijk. Lees de verhalenoogst van 2015, bekijk foto’s van het verloop van de eerste editie of geniet van het verhaal dat Charlotte Mutsaers schreef.
Wat ik nog weet
Van de eerste bibliotheek herinner ik me eerst alleen nog de boeken. Pietje Puk. Dan alsnog de eerste keer. De kartonnen lidkaart. Schots en scheve datumstempels. Mijn kinder-ik vond het een wonder. Zomaar boeken mogen kiezen en lezen en nieuwe boeken komen kiezen en meer lezen en nog en weer en meer, stempel na stempel …
De terugkeer van Ensor
Hij voelde zich hier alleen in Oostende. Niks was nog zoals vroeger… Waarom had hij ook zo nodig zijn graf willen ontvluchten? Nog eens zijn geboortestad aanschouwen, bleek hem een gegronde reden. Het was een grilletje, zo eentje waaraan zelfs een geest niet kan weerstaan. Zodra hij zijn graf verlaten had en zijn blik op …
Waar is de tijd?
Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo van de verzuchtingen van haar ouders en haar grootouders in een nog verder verleden, en ze voelde ineens dat ze ouder werd… al was ze dat al 37 jaar. Ouder. Moeder. ‘Worden we niet allemaal …
Jongenseer
Twee weken na het voorval met de Dikke begaven wij ons opnieuw naar het Bosje. Het was een gewone grijze zaterdagmiddag: wat voor kunst- en vliegwerk wij ook zouden aanwenden om wat leven in de brouwerij te brengen, het was gedoemd om te mislukken. Iemand stelde voor om een voorraadje stinkbommen in te slaan. ‘Wanneer …
De rattenstoet
Het regent zachtjes. Een onrustig wolkenspel werpt zijn schaduw over het donkere kabbelende water van het dok. Vissersboten dansen op en neer. Netten wuiven flauw over de roestige balustrades. Een ouwe visser herstelt geduldig een gescheurd net. Een weeë rottige visgeur waait op. Mosselschelpen kraken onder de voeten. Gedroogd zeewier kleeft aan de stenen borders. …
De barst in de golfbreker
Nathalie en Hans waren ruim anderhalf uur onderweg en nog stonden ze maar aan het verkeersknooppunt van Zwijnaarde. Het was een sombere, herfstige zaterdagmiddag begin november. Er woei een gure zuidwestenwind en donkere regenvlagen geselden onafgebroken het land. Het dashboardklokje wees 14u36. ‘Dat is nu toch wel bij de beesten af, hé’, mopperde Nathalie. Hans …
De vogeljongen
Het was op een zondag in de vroege herfst dat er vreemde, zwarte eilanden opdoken tussen de golven. Boven de zee ter hoogte van hotel ‘Thermae Palace’ was plots een matblauw licht verschenen. Het water kleurde die middag grijs en dof glanzend als vervuild zilver. Het was windstil, de koppen van de golven waren nauwelijks …
Het diner
Onderweg naar de winkel zit ik achter het stuur wat te dagdromen. Ik kan het mij veroorloven want de Vindictivelaan ken ik op mijn duimpje. Elke dag ontrolt deze laan zich onder de wielen van mijn auto, is het mijn metgezel op weg naar mijn werk en terug. En keer op keer geniet ik hierbij …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 