doris klausing | klein strand

Ze merkte amper dat het gekarteld fotorandje niet meer fraai oogde. Was het de traan die ongewild haar zicht vertroebelde of was ze toe aan een nieuwe bril? Hoe ze zich ook inspande, op de foto ontwaarde ze enkel de contouren van haar man. Het bracht haar in de war. Gespannen probeerde June het volledig …

Libretto

De milde weldaad van muziek Misschien begon het wel allemaal aan de Visserskaai. Daar kwam moeder wel eens,  toen ze jong was. Haar vader was visser en als de boten aanmeerden, moesten de vissen worden gesorteerd. Dat was meisjes- en vrouwenwerk. Er was ook ambiance aan de Visserskaai, Rina Ketty, de chansonnière woonde er… maar …

Penselen

Toen mijn oom Roger Lancszweert uit Oostende 45 jaar oud was, kocht hij zich een doos met penseeltjes en aquarelverf. Het was heel vreemd deze zware man die ongecontroleerd in zijn bewegingen was (hij was een zware drinker) met die kleine penseeltjes te zien wroeten op een uit een schoolschrift gescheurd vel papier. De fortuin, …

Zeewijding

Ines billen plakten aan het zitje van de trein. Haar maag gromde nog steeds. Straks zou haar moeder haar ongetwijfeld een kom mosselen en frieten voorzetten. Het was een broeierige zondagmiddag en Ine keerde terug van Oostende. Ze had er gekeken hoe Laura danste. Of misschien was het geen dans, maar een beweging. ‘Laura’, zei …

Nostalgisch teiltje

Een teiltje met dampende, geurige mosseltjes werd mij voorgezet. In gedachten ontwaar ik de ‘Teil’ van Spilliaert. Had ik die teil ook niet opgemerkt in een schilderij van Ensor: ‘De melancholische viswijven’? Twee visvrouwen genieten er van koffie- en teilgenoegens! Ik word er zelf melancholisch van en verwijl verder als kleine jongen in mijn thuisstad …

Op zee gebleven

Uit het westen doemden onheilspellende wolken op. De zee was heftig, de horizon lijnde grijsblauw en een forse westerwind blies fijn zand de lucht in. Elke keek door het raam en genoot. De weerman had een fikse storm voorspeld en dat wilde ze voor geen geld missen. Twintig jaar had ze ’t zeetje met zijn …

Clo

‘Een klein volkorenbroodje gesneden, alstublieft.’ Het meisje achter de toonbank voert automatisch de opdracht uit, ik draai me om en kijk naar buiten. Een troosteloze winterdag, het einde van een eerste grijze maand. Het is in de late namiddag. Plots zie ik iets vreemds. Mijn mondhoeken krullen. Midden op het wegdek van de Torhoutsesteenweg staat …

Vrijdag de dertiende

Het nummer 13 staat officieel genoteerd als een ongeluksgetal. Zo zijn er gebouwen zonder dertiende verdieping of rekken en schuiven waar 12+1 of iets dergelijks staat in plaats van 13. Ik heb dertien altijd als een mijn leven begeleidend geluksgetal ervaren. Vraag me niet waarom. Het voelt gewoon zo. Zo lag ik in het ziekenhuis …

De vrouw die de zee niet meer wilde zien

Ze woonde aan de kaai, an de koaie, of liever nog aan ’t bassing, zoals dat ze die plek in Oostende noemden. Ze woonde één hoog in een huis op een hoek vanwaar je niet alleen uitzicht had op de trap, maar ook op het staketsel en op de scheepjes die in- en uitvoeren. Maar …

De vrouw in de duinen

Drijfhout is ook deze tweede editie van start gegaan met een speciale iStoires uitgave. Deze keer werd aan Els Snick gevraagd om een verhaal te schrijven dat zich afspeelt in Oostende. De auteur baseerde ‘De vrouw in de duinen’ op een tragische gebeurtenis uit de Oostendse geschiedenis. Het verhaal kreeg een prachtige cover met De Duizeling van Léon Spilliaert …