In opdracht werken is me altijd al slecht afgegaan. Het is voor mij als naar het toilet gestuurd worden zonder dat ik moet. Is het omdat ik in mijn kinderjaren niet eens mocht ademen en kauwen zoals ik deed of omdat ik eigenzinnig geboren ben? Ik zal het nooit weten. Eén ding staat vast: Ik …
Tag Archives: Petit Paris
Waar is de tijd?
Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo van de verzuchtingen van haar ouders en haar grootouders in een nog verder verleden, en ze voelde ineens dat ze ouder werd… al was ze dat al 37 jaar. Ouder. Moeder. ‘Worden we niet allemaal …
Frigoboxsprookje
Ze durven in het binnenland wel eens vergeten dat het aan de kust een paar graden kouder is in de zomermaanden. ‘Schat’, zegt de ene binnenlander tegen de andere, net voor ze vertrekken, ‘zoude gij nie best nen trui meedoen?’ De andere binnenlander antwoordt dan: ‘Zot, tis vijventwintig graden.’ Dan komen ze toe, elk jaar …
Kruispunt
Wanneer zag ik haar voor het eerst? Ik kan me de precieze datum niet meer herinneren, hoewel ik daar anders zo goed in ben. Dat heb je bij het ouder worden, data en tijdstippen worden irrelevant, een pijnlijke herinnering aan hoe het ooit was. Maar ik zie verder alle andere details rond onze eerste kennismaking …
Meisje aan de kust
Horden toeristen overspoelen elke zomer weer mijn thuisstad B., met hun zweterige lijven, universele gekwetter en zwaaiende statieven of selfiesticks, terwijl de stadskoetsen drukdoend over de kasseien dokkeren en hun trekdieren een spoor van mest en kwijl achterlaten. Ik moet weg uit deze kakofonie van foute indrukken. Gek word ik ervan. Ik zoek vluchtwegen. Ik …
Marcel
Petit Paris voelde die namiddag eerder aan als Petit Moscou. Een schrale oostenwind waaide hard over het immer drukke kruispunt en voelde enkele graden onder nul aan. Nijpende vingertoppen huisden in kaal gewolde handschoenen, grijze straatstenen die al weken geen zon gezien hadden straalden kou door zolen en eeltlagen van de vele wachtenden aan het …
Weg
Het kelderappartement in de Amsterdamstraat was ongemeubileerd maar droog, dat was het belangrijkste. Klein maar gezellig; een veilige cocon en groter dan de cel waarin hij was oud geworden. Het OCMW had voor een tafel, twee stoelen en een lattenbodem met matras gezorgd. De rest was zijn zaak. Het desolate herenhuis had lang geleden betere …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 