10 maart 1981. Ergens tussen Dover en Oostende. Ik verloor mijn horloge op de maalboot. Daar begon het mee. Fuck, ja. Nu ik eraan denk, dat was het begin van de shit. Ik speelde mijn horloge kwijt. Hoe stom kan iets zijn. Ik stond buiten, aan dek. Het was begin maart, er woei een snoeiharde …
Category Archives: Drijfhout 2015
Botsing in de badplaats
Te laat dat ding, wééral te laat!’, sakkerde ik binnensmonds. We stonden al een tijdje te verkleumen op het tochtige perron van Brussel -Zuid toen de trein aankwam. Toch hadden we allemaal die kinderlijke pretoogjes toen we opstapten. Een dagje Oostende betekende voor m’n zusje en mij zoete herinneringen aan vervlogen tijden. We zouden langs …
Het zeepaardje
Het was een zonnige lentedag, toen Harry, het garnalenvisserspaard, pootjebadend langs de vloedlijn liep in de koningin der badsteden. Het was zijn vrije dag en hij had zich al het grootste gedeelte van de ochtend onledig gehouden met het wegzwiepen van brom- en andere vliegen. Hiervoor gebruikte hij zijn lange blonde paardenstaart, die, nu Harry …
Verleden vissersheden
Donderdagavond. Een grijze mist verduistert de brede en kleine straten van Oostendestad. In de verte klept de mistklok, alle vissers tot voorzichtigheid aanmanend. In de huiskamers brandt er reeds licht. Door de nog halfopen gordijnen ontwaart men het schimmenspel van de heen- en weerlopende mens. Het is zeven uur in de avond. De wekelijkse editie …
Geen feest
Omdat Sinterklaas voorbij is, kopen we in de bloemenzaak op het gelijkvloers een minikerstboom. Vanaf mijn plekje in de rij voor de kassa zie ik andere mensen met kerstrozen en andere bloemstukjes in hun handen. Nicholas komt aangedrenteld. ‘De lucht is hier te dik’, zegt hij. ‘Gaan we nog even naar buiten?’ Ik kijk naar …
Koorddanser
Zondag 20 april 2014. We logeerden in appartement Notting Hill. Hugh Grant niet gezien. Uit goede bron vernomen dat hij zich in de linnenkamer van Hotel Du Parc verschanst met het kamermeisje. Julia Roberts werd dan weer gespot als toiletdame. Op de dijk bevonden we ons voortdurend in het gezelschap van enkele BV’s die daar …
De portier van de oceaan
Willy Schuyesmans wilde op zee gaan varen, maar de schrijver in hem besliste er anders over. Hij werd journalist, maar is vooral bekend als schrijver van jeugdboeken. Speciaal voor Drijfhout doopte hij zijn pen in het verleden van Oostende, bij het begin van de Tweede Wereldoorlog.
Villa Bagatelle
Oef! Wat een oase van rust en stilte is het hier in vergelijking met de talrijke appartementen in de buurt. Best dat de zee dichtbij is en dit pand de wildgroei van de torenbouw rondom overleefd heeft. Je raadt het wellicht. Ik ben aan de Belgische, of Vlaamse, kust. Aangespoeld, weliswaar. Moedwillig. Ik ben hier …
Frigoboxsprookje
Ze durven in het binnenland wel eens vergeten dat het aan de kust een paar graden kouder is in de zomermaanden. ‘Schat’, zegt de ene binnenlander tegen de andere, net voor ze vertrekken, ‘zoude gij nie best nen trui meedoen?’ De andere binnenlander antwoordt dan: ‘Zot, tis vijventwintig graden.’ Dan komen ze toe, elk jaar …
Een visser is geen zondaar
Het was een visser die het me vertelde. Je ziet ze niet zo vaak meer, met gele oliejekker en zuidwester op het hoofd, de zwarte lieslaarzen glimmend tussen de vissenkoppen, de zilveren vangst in manden aan de Vistrap. Zelden staan ze nog op het dek van een kotter die uitvaart met de trechtervormige sleepnetten hoog …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 