Het kost me aanzienlijk veel tijd om met de aanwijzingen van mijn gastvrouw in de hand het pension te vinden. Goed bedoeld heeft ze me in detail een route uitgelegd. Ik heb het gevoel dat ik half Oostende doorkruis. Met mijn schildersspullen was een taxi een betere optie, maar dit tripje naar Oostende is al …
Tag Archives: Vlaanderenstraat
Silhouet
Het was moeilijk om haar niet op te merken. Ze hoorde niet thuis op de houten bank in het derde klas coupé. Volledig in het zwart, haar gezicht verborgen achter een voile, leek ze me wel een schaduw. Ik volgde haar, het station uit, langs de kade. De voile die over haar enorme hoed gedrapeerd was, …
De nacht is er
Ik kijk achterom en moet glimlachen. Het droge zand dat in kleine bergketens tegen de dijk aanligt. Er blijven geen sporen in na. Je plant er je hele zijn in, slungelig en verminkt maar niets dat die narrendans nog verraadt. Het strand, de ideale plek om spoorloos te zijn. De zon schittert en valt tussen …
De wolk
In een illustere droom vond ik dit kladje. Verfrommeld, aangetast door de tand des tijds en hoogstwaarschijnlijk verguisd. Heel even kreeg ik toegang tot de hersenspinsels van Léon Spilliaert en werd ik uitverkoren om -als enige- deze nooit verstuurde brief gericht aan Emile Verhaeren te mogen droomlezen. We schrijven 13 december 1902… Mijn Hoogst Gewaardeerde …
Dodentrap
Zomer 1909 Vijf uur in de morgen. De eerste warme zonnestralen priemen door de ochtendmist. Een in het zwart geklede jongeman stapt doorheen de Kapellestraat. Slapeloosheid maakten zijn ochtendwandelingen tot een dagelijks ritueel. De frisse zeebries opsnuivend die hem vanuit het zeegat tegemoet waait. Een parfum dat zijn vader, ‘coiffeur pour dames Leonard-Hubert Spilliaert’, inspireerde tot het creëren van …
De barst in de golfbreker
Nathalie en Hans waren ruim anderhalf uur onderweg en nog stonden ze maar aan het verkeersknooppunt van Zwijnaarde. Het was een sombere, herfstige zaterdagmiddag begin november. Er woei een gure zuidwestenwind en donkere regenvlagen geselden onafgebroken het land. Het dashboardklokje wees 14u36. ‘Dat is nu toch wel bij de beesten af, hé’, mopperde Nathalie. Hans …
Geen feest
Omdat Sinterklaas voorbij is, kopen we in de bloemenzaak op het gelijkvloers een minikerstboom. Vanaf mijn plekje in de rij voor de kassa zie ik andere mensen met kerstrozen en andere bloemstukjes in hun handen. Nicholas komt aangedrenteld. ‘De lucht is hier te dik’, zegt hij. ‘Gaan we nog even naar buiten?’ Ik kijk naar …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 