Tag Archives: Sint-Petrus- en -Pauluskerk

doris klausing | klein strand

Ze merkte amper dat het gekarteld fotorandje niet meer fraai oogde. Was het de traan die ongewild haar zicht vertroebelde of was ze toe aan een nieuwe bril? Hoe ze zich ook inspande, op de foto ontwaarde ze enkel de contouren van haar man. Het bracht haar in de war. Gespannen probeerde June het volledig …

Lees verder doris klausing | klein strand

Een lege schaal

Het kost me aanzienlijk veel tijd om met de aanwijzingen van mijn gastvrouw in de hand het pension te vinden. Goed bedoeld heeft ze me in detail een route uitgelegd. Ik heb het gevoel dat ik half Oostende doorkruis. Met mijn schildersspullen was een taxi een betere optie, maar dit tripje naar Oostende is al …

Lees verder Een lege schaal

Tantes in de Oostendse zomer van 1936

We noemden haar altijd tante Laura, zij was eigenlijk Germaines tante maar ze sprak zo vaak over haar dat we ook maar tante zeiden. Vaak sprak ze alleen het woord tante uit en we wisten over wie het ging. Laura was de jongste zus van Lucie uit Koekelare en was al heel jong gaan ‘dienen’ in …

Lees verder Tantes in de Oostendse zomer van 1936

Herenleed

Het loungy sfeertje van de beachclub maakt me onrustig. De bezoekers komen er voor koffie en een luie zondagmiddag. Ik zoek wat anders. Maar de jonge goden in half afgestroopte wetsuits zijn er niet. Te weinig wind. Mijn lijf wordt weer warm bij de gedachte aan hen. Ik moet hier weg. De soezerige gezinnetjes mogen …

Lees verder Herenleed

De dijk

Net voor de deur met een klik in het slot viel, hoorde Léonie de vertrouwde stem van haar moeder nog weerklinken:  ‘Wees voorzichtig, kind. Ge weet niet wat er rondloopt op de dijk bij valavond.’ Leonie zuchtte even en glimlachte. Ze mompelde een haast onhoorbaar: ‘Ja, moeder’. Daarna keerde ze de bloemenwinkel van haar ouders …

Lees verder De dijk

Het diner

Onderweg naar de winkel zit ik achter het stuur wat te dagdromen. Ik kan het mij veroorloven want de Vindictivelaan ken ik op mijn duimpje. Elke dag ontrolt deze laan zich onder de wielen van mijn auto, is het mijn metgezel op weg naar mijn werk en terug. En keer op keer geniet ik hierbij …

Lees verder Het diner