‘Wat zit u hier te doen, meneer?’ Bert voelde hoe iemand aan zijn rechterschouder trok. Hij schrok en keek om. Achter de bank stond een dreigend silhouet, scherp afgetekend in het koude witte licht van twee koplampen, die, dat zou Bert even later merken, van een anonieme politieauto waren. De barse stem bulderde opnieuw: ‘Wat …
Tag Archives: Langestraat
Libretto
De milde weldaad van muziek Misschien begon het wel allemaal aan de Visserskaai. Daar kwam moeder wel eens, toen ze jong was. Haar vader was visser en als de boten aanmeerden, moesten de vissen worden gesorteerd. Dat was meisjes- en vrouwenwerk. Er was ook ambiance aan de Visserskaai, Rina Ketty, de chansonnière woonde er… maar …
Vervallen stad
Het is valavond, de schemering staat op het punt om door te breken. Nog even en de laatste zonnestralen verdwijnen achter de hoogbouw op de zeedijk. Ik zet mijn zwembril goed en spring van de zijkant het basin in. Met een zachte plons verdwijn ik in het water en zet alle gedachten, voor even toch, …
Ernestine
Er was geen hand voor ogen te zien. Van het blauwe of het gouden uur was er al helemaal geen sprake. Er was enkel die hardnekkige potdichte mist die reeds de hele dag en avond alles omfloerste, wegmoffelde. Maarten keek met een glazige blik star voor zich uit. Tussen de flatgebouwen van het laatste stukje …
Boeken
Nicholas Fraiteur stonk als de hel toen hij in de vroege ochtend over het strand van Oostende wandelde. Uit zijn mond kwam een walm die zeemeeuwen op afstand hield en de luttele mensen die hij passeerde vol verachting deed opkijken – het gevolg van een nachtje stappen in de Langestraat. Hij liep langs de vloedlijn, …
Een echo zonder stem
Kaki’, zei ik. Daar moest ze een beetje om lachen. Een stiekem gegiechel vanachter het onbewogen wit van haar plaasteren maskertje, waar de ziekte zich uur na uur een beetje dieper invrat. De zwarte overjas hing op een stoel naast haar gammele bedje. Ik had hem nog maar pas opgehaald van de kleermaker, samen met een paar handschoenen …
Dodentrap
Zomer 1909 Vijf uur in de morgen. De eerste warme zonnestralen priemen door de ochtendmist. Een in het zwart geklede jongeman stapt doorheen de Kapellestraat. Slapeloosheid maakten zijn ochtendwandelingen tot een dagelijks ritueel. De frisse zeebries opsnuivend die hem vanuit het zeegat tegemoet waait. Een parfum dat zijn vader, ‘coiffeur pour dames Leonard-Hubert Spilliaert’, inspireerde tot het creëren van …
Eindstation Oostende (25 augustus 1997)
Hij schoof zijn leeggegeten bord een weinig van zich af, leunde met een zucht achterover en legde voldaan zijn handen op zijn buik. Vandaag had hij voor de eerste keer sinds lang een betaalde dagtaak uitgeoefend, en daar was hij uitermate tevreden over. Als beloning had hij zichzelf eindelijk nog eens een deftige maaltijd gemaakt. …
Waar is de tijd?
Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo van de verzuchtingen van haar ouders en haar grootouders in een nog verder verleden, en ze voelde ineens dat ze ouder werd… al was ze dat al 37 jaar. Ouder. Moeder. ‘Worden we niet allemaal …
Dover-Oostende
10 maart 1981. Ergens tussen Dover en Oostende. Ik verloor mijn horloge op de maalboot. Daar begon het mee. Fuck, ja. Nu ik eraan denk, dat was het begin van de shit. Ik speelde mijn horloge kwijt. Hoe stom kan iets zijn. Ik stond buiten, aan dek. Het was begin maart, er woei een snoeiharde …