Souvenir

Het lijkt alsof ze naar het water staart, maar wie haar blik kan vangen, zou zien dat die naar binnen is gekeerd. Met opgetrokken schouders en gebogen rug zit de vrouw aan de kade. Loom heft ze haar hoofd en kijkt een ogenblik naar de nieuwe vuurtoren aan de overkant. Daar, waar verderop in de …

Boeken

Nicholas Fraiteur stonk als de hel toen hij in de vroege ochtend over het strand van Oostende wandelde. Uit zijn mond kwam een walm die zeemeeuwen op afstand hield en de luttele mensen die hij passeerde vol verachting deed opkijken – het gevolg van een nachtje stappen in de Langestraat. Hij liep langs de vloedlijn, …

Dansende golven

Op het uitgestrekte strand aan de oosteroever van Oostende zat een jongen in het zand. Hij staarde naar de golven die de zee aan land spoelde. Ze brachten enkel schuim, schelpen en nog meer zand met zich mee. Het water weerspiegelde wat hij binnenin voelde. Opgezweept door de wind rolden de golven over elkaar heen …

De nacht

03:17 Ik kan niet slapen. Zuchtend draai ik me om op mijn rechterzijde wetend dat vijf minuten geleden dezelfde beweging geen baat had. Mijn hoofd is wakker, mijn lijf wil slapen – vreemd gevoel – alsof er twee mensen in mij wonen. Ik blijf een tijdje hangen in die tweestrijd en beslis uiteindelijk op te …

De dijk

Net voor de deur met een klik in het slot viel, hoorde Léonie de vertrouwde stem van haar moeder nog weerklinken:  ‘Wees voorzichtig, kind. Ge weet niet wat er rondloopt op de dijk bij valavond.’ Leonie zuchtte even en glimlachte. Ze mompelde een haast onhoorbaar: ‘Ja, moeder’. Daarna keerde ze de bloemenwinkel van haar ouders …

Zingetuigen

Gisteren was ik er terug. Op de plaats waar ik zal blijven komen tot ik haar nog één keer zie en kan ruiken. Twee zintuigen volstaan om lief te hebben. Zingetuigen. Het overweldigend verliefd zijn ben ik ergens onderweg in mijn leven kwijtgeraakt. Had ik aan zee moeten blijven in plaats van te verhuizen naar …