Category Archives: Oostende
Zeewijding
Ines billen plakten aan het zitje van de trein. Haar maag gromde nog steeds. Straks zou haar moeder haar ongetwijfeld een kom mosselen en frieten voorzetten. Het was een broeierige zondagmiddag en Ine keerde terug van Oostende. Ze had er gekeken hoe Laura danste. Of misschien was het geen dans, maar een beweging. ‘Laura’, zei …
Dodentrap
Zomer 1909 Vijf uur in de morgen. De eerste warme zonnestralen priemen door de ochtendmist. Een in het zwart geklede jongeman stapt doorheen de Kapellestraat. Slapeloosheid maakten zijn ochtendwandelingen tot een dagelijks ritueel. De frisse zeebries opsnuivend die hem vanuit het zeegat tegemoet waait. Een parfum dat zijn vader, ‘coiffeur pour dames Leonard-Hubert Spilliaert’, inspireerde tot het creëren van …
Nostalgisch teiltje
Een teiltje met dampende, geurige mosseltjes werd mij voorgezet. In gedachten ontwaar ik de ‘Teil’ van Spilliaert. Had ik die teil ook niet opgemerkt in een schilderij van Ensor: ‘De melancholische viswijven’? Twee visvrouwen genieten er van koffie- en teilgenoegens! Ik word er zelf melancholisch van en verwijl verder als kleine jongen in mijn thuisstad …
Eindstation Oostende (25 augustus 1997)
Hij schoof zijn leeggegeten bord een weinig van zich af, leunde met een zucht achterover en legde voldaan zijn handen op zijn buik. Vandaag had hij voor de eerste keer sinds lang een betaalde dagtaak uitgeoefend, en daar was hij uitermate tevreden over. Als beloning had hij zichzelf eindelijk nog eens een deftige maaltijd gemaakt. …
Laagtij
Augustus 2015 Ik leerde hem per toeval kennen na een lange wandeling, die begon ter hoogte van het Duinenkerkje, op de dijk, richting staketsel Oostende. Na een uurtje genieten, gedreven door een lichte zuidenwind en met de zon uit de ogen, kon ik met enige genoegdoening, een vrij plaatsje op een der rustbanken tegenaan het …
Ze gaf zich over aan de nacht
Die mistroostige kleuren en dat eeuwige ruisen. Zoutkristallen in neus en haren. Garnaalvissers met meer rimpels in hun gezicht dan dat er golven op zee zijn. Schelpen zoeken die thuis al hun felle kleuren verliezen. Daar staat ze dan. Met haar voeten in het zand en met haar hoofd in een zee van herinneringen. Haar …
Clo
‘Een klein volkorenbroodje gesneden, alstublieft.’ Het meisje achter de toonbank voert automatisch de opdracht uit, ik draai me om en kijk naar buiten. Een troosteloze winterdag, het einde van een eerste grijze maand. Het is in de late namiddag. Plots zie ik iets vreemds. Mijn mondhoeken krullen. Midden op het wegdek van de Torhoutsesteenweg staat …
De slag om Karel
Sinds Karel zijn midlifecrisis doorworstelde was hij het bij zijn wettige echtgenote, Angèle, afgestapt. De sleur en de vretende idee al te lang aan de ketting gelegen te hebben dreven hem naar de overkant van de straat, recht in de armen van Hermine, vriendin, correctie, ex-vriendin van Angéle. De nieuwe relatie duurde. Angèle verduurde. Ze …
Vertigo
‘Eigenlijk zou ik vegetariër willen zijn,’ zei het meisje. ‘Of zelfs veganist, want dat zou nóg beter zijn voor het milieu. Maar ik eet veel te graag vlees. En vis. En eieren en kaas. Het zal dus waarschijnlijk altijd bij willen blijven.’ Ze keek Marcel recht in de ogen, en hij verdronk zowat in het …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 