Het smalle steegje stonk zoals gewoonlijk naar urine. Hier en daar moest ik slalommen tussen platgelopen hondendrollen. De zon was al een tijdje onder. Ik zag enkele kinderen haasje-over doen over de paaltjes die het voetpad van de straat scheidden. Het maakte me niet vrolijk. Het enige dat ik erbij kon bedenken was dat hun …
Category Archives: Drijfhout 2015
D’Ostende
Vicky liep langs de rustige straten van Oostende. Van het station naar de Kapellestraat. Langs de vele winkels. De markt vulde het Wapenplein waardoor de kiosk moeilijk te zien was die in het midden van het plein stond. ‘Wilt u wat bloemen kopen?’, riep een vrouw. Ze had een groene schort rond haar heupen waaruit …
Kruispunt
Wanneer zag ik haar voor het eerst? Ik kan me de precieze datum niet meer herinneren, hoewel ik daar anders zo goed in ben. Dat heb je bij het ouder worden, data en tijdstippen worden irrelevant, een pijnlijke herinnering aan hoe het ooit was. Maar ik zie verder alle andere details rond onze eerste kennismaking …
Weggespoeld
De zon is weg. Op het strand zit een man naast een vrouw. Hij wrijft wat zandkorrels en kippenvel van zijn armen. De laatste dagjesmensen hebben hun spullen al enkele uren geleden bijeen gezocht en de laatste cabinebewoners hebben hun kleine heiligdom met zorg en een groot molslot vergrendeld. Ze hebben de hele middag in …
Zeegeruis
Het was knus en warm in de auto, maar buiten probeerden sneeuwvlokken de voorruit dicht te metselen. De ruitenwissers draaiden overuren. ‘Wat een goed idee’, zei Adrie, mijn man, cynisch. Hij zat met zijn neus tegen de voorruit om de weg te kunnen zien. ‘Jij wilde toch ook graag gaan’, zei ik terwijl ik hem …
Verdronken liefde
Dit wordt het einde’, spookt door mijn hoofd. Het water komt ondertussen al tot mijn borst en blijft razendsnel stijgen. Als een waterval stroomt het zeewater in grote hoeveelheden via een grote scheur in de romp de laadruimte binnen. Mijn blik kruist die van Roel maar we zeggen geen woord. Net als hij houd ik …
Meisje aan de kust
Horden toeristen overspoelen elke zomer weer mijn thuisstad B., met hun zweterige lijven, universele gekwetter en zwaaiende statieven of selfiesticks, terwijl de stadskoetsen drukdoend over de kasseien dokkeren en hun trekdieren een spoor van mest en kwijl achterlaten. Ik moet weg uit deze kakofonie van foute indrukken. Gek word ik ervan. Ik zoek vluchtwegen. Ik …
Meisjes van de Kaaistraat
Eilaas. Driewerf eilaas, maar een fictief verhaal over Oostende krijg ik met de beste wil van de wereld niet uit mijn pen geperst. Omdat ik me te nauw met Oostende verbonden voel, misschien? Of omdat ik me te eenzijdig focus op geuren als ik aan Oostende denk? Niet dat ik in Oostende woon. Ik heb …
De golfbreker
Boven de Belleboei doemen onheilspellende wolken op. Een strakke noordenwind jaagt ze landwaarts. Het zand stuift driftig op. Tegen de golfbrekers vormen de zandkorrels glooiingen. Klodders witgeel zeeschuim spatten uiteen. Lizelotte zit voor het raam en spot zeevogels. Met het vogelboek van Lars Jonsson op schoot, is het nog een ferme klus om alle meeuwensoorten …
Twee lopers op het strand
Het strand is breed en zonovergoten. Rechts de duinen, links in de verte, de zee en haar glimlach van schuimkopjes. De lichte bries hindert het lopen niet. Aan het naaktstrand van Bredene krimpen de golfbrekers om uiteindelijk op te houden. Een schier eindeloze, lege zandvlakte strekt zich voor hen uit. In de verte zien ze …
Drijfgoud 2024 - De Ensor in jou 