De windstoot

Dat is er: nacht en een sterrenhemel die sprookjesachtig maanmelk binnengiet in een kamer op het eerste verdiep boven een winkel in de Kapellestraat in Oostende. Sarah ligt op een matras tussen blauwe lakens en mijlenver weg op een andere matras tussen witte lakens. Nicolas, mijlen weg en toch in dezelfde kamer. Ze hoort hem …

De rattenstoet

Het regent zachtjes. Een onrustig wolkenspel werpt zijn schaduw over het donkere kabbelende water van het dok. Vissersboten dansen op en neer. Netten wuiven flauw over de roestige balustrades. Een ouwe visser herstelt geduldig een gescheurd net. Een weeë rottige visgeur waait op. Mosselschelpen kraken onder de voeten. Gedroogd zeewier kleeft aan de stenen borders. …

Verleden vissersheden

Donderdagavond. Een grijze mist verduistert de brede en kleine straten van Oostendestad. In de verte klept de mistklok, alle vissers tot voorzichtigheid aanmanend. In de huiskamers brandt er reeds licht. Door de nog halfopen gordijnen ontwaart men het schimmenspel van de heen- en weerlopende mens. Het is zeven uur in de avond. De wekelijkse editie …

Een visser is geen zondaar

Het was een visser die het me vertelde. Je ziet ze niet zo vaak meer, met gele oliejekker en zuidwester op het hoofd, de zwarte lieslaarzen glimmend tussen de vissenkoppen, de zilveren vangst in manden aan de Vistrap. Zelden staan ze nog op het dek van een kotter die uitvaart met de trechtervormige sleepnetten hoog …

Aan de sassen

Aan de sassen, wachtend op mijn pa. (november 1956) Op minder dan een meter van de kadeboord kreeg mijn moeder bankschroefhanden. En er waren vele kadeboorden in ons leven. Soms heb ik nu een gevoelloze rechterduim. Omdat mijn moeder nooit heeft leren zwemmen. Omdat zij van haar moeder nooit een zwembroek heeft gekregen. En omdat …