Vervallen stad

Het is valavond, de schemering staat op het punt om door te breken. Nog even en de laatste zonnestralen verdwijnen achter de hoogbouw op de zeedijk. Ik zet mijn zwembril goed en spring van de zijkant het basin in. Met een zachte plons verdwijn ik in het water en zet alle gedachten, voor even toch, …

Waar is de tijd?

Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo van de verzuchtingen van haar ouders en haar grootouders in een nog verder verleden, en ze voelde ineens dat ze ouder werd… al was ze dat al 37 jaar. Ouder. Moeder. ‘Worden we niet allemaal …