Eindstation Oostende (25 augustus 1997)

Hij schoof zijn leeggegeten bord een weinig van zich af, leunde met een zucht achterover en legde voldaan zijn handen op zijn buik. Vandaag had hij voor de eerste keer sinds lang een betaalde dagtaak uitgeoefend, en daar was hij uitermate tevreden over. Als beloning had hij zichzelf eindelijk nog eens een deftige maaltijd gemaakt. …

Waar is de tijd?

Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo van de verzuchtingen van haar ouders en haar grootouders in een nog verder verleden, en ze voelde ineens dat ze ouder werd… al was ze dat al 37 jaar. Ouder. Moeder. ‘Worden we niet allemaal …