‘Mijn ziekte heeft mijn toekomst niet beperkt, maar scherper gesteld. Ook al leek het even zo, mijn leven is niet voorbij, het heeft aan intensiteit gewonnen. Zonder haast. Want dat heeft geen zin. Uitmuntendheid verwerven in traagheid, regelmaat, gewone dingen. Samen op staan. Weten dat je hand op een schouder mag rusten, dat niet kunnen …