Zelfportret met rood potlood / Léon Spilliaert

Zingetuigen

Gisteren was ik er terug. Op de plaats waar ik zal blijven komen tot ik haar nog één keer zie …

Einde van een mooie dag / Léon Spilliaert

Le noir

Einde van een mooie dag … Zwart is zijn haar al lang niet meer. Net zo min als dat van …

De absintdrinkster / Léon Spilliaert

Silhouet

Het was moeilijk om haar niet op te merken. Ze hoorde niet thuis op de houten bank in het derde klas …

De windstoot / Léon Spilliaert

Vuurtorenmeisje

Een perimeter van zeven verdiepingen op de rand van België en uitsluitend hardhorige buren onder mij. Met minder gaat het …

De Nacht

De nacht is er

Ik kijk achterom en moet glimlachen. Het droge zand dat in kleine bergketens tegen de dijk aanligt. Er blijven geen …

De briefschrijfster / Léon Spilliaert

De Meester

Ze zat op een terras schijnbaar berustend, kijken naar de zee… groen grijs rustig. Opmerkzame, allesziende ogen, schildersogen, observerend, de …

De haven van Oostende / Léon Spilliaert

Het vinden van wat nooit verloren ging

‘Ik zoek niet, ik vind.’ Wijselijke woorden van de Spaans-Franse kunstschilder Pablo Picasso, ooit in een poëtische bevlogenheid neergeschreven. Het …

Marine

Een verblijf met zicht op zee

Hier zit ze dan. Haar halflang bruin haar blinkt na een verfrissende douche. Ze is gekleed in een nieuwe sportieve …

De wolk / Léon Spilliaert

De wolk

In een illustere droom vond ik dit kladje. Verfrommeld, aangetast door de tand des tijds en hoogstwaarschijnlijk verguisd. Heel even …

Boomtakken / Léon Spilliaert

Geen licht zonder donker

Oostende 1929 Mijn vrouw heeft iets met huizen, ik niet. Ze is zo blij als een mus met onze verhuizing …

De Nacht

Een echo zonder stem

Kaki’, zei ik. Daar moest ze een beetje om lachen. Een stiekem gegiechel vanachter het onbewogen wit van haar plaasteren maskertje, …

Het vissersmeisje / Léon Spilliaert

Het Vissersmeisje

Het is alsof de vuurtoren weet waar ik aan denk als ik naar haar kijk. Ze raapt schelpen op het …

Meisje leunend op de reling - Léon Spilliaert

Zeewijding

Ines billen plakten aan het zitje van de trein. Haar maag gromde nog steeds. Straks zou haar moeder haar ongetwijfeld …

Dodentrap

Zomer 1909 Vijf uur in de morgen. De eerste warme zonnestralen priemen door de ochtendmist. Een in het zwart geklede jongeman …

De blauwe teil / Léon Spilliaert

Nostalgisch teiltje

Een teiltje met dampende, geurige mosseltjes werd mij voorgezet. In gedachten ontwaar ik de ‘Teil’ van Spilliaert. Had ik die …

De windstoot / Léon Spilliaert

Claire obscure

Er werd gefluisterd dat Luitenant Deremetz naar de renbaan zou komen. Lode zag hem vorige zomer voor het eerst tijdens …

Op zee gebleven

Uit het westen doemden onheilspellende wolken op. De zee was heftig, de horizon lijnde grijsblauw en een forse westerwind blies …

Zelfportret met spiegel / Léon Spilliaert

Oog om oog, angst om angst

‘Hé! Jij! Wat kijk je me nou! Met je tandeloze visbek en je starend dwingelandsoog, rossige bespotte Vincent, met die …

Duinen / Léon Spilliaert

De mysterieuze verdwijningen

In de duinen nabij de vuurtoren van Oostende was het al een hele tijd niet meer pluis. Er gebeurden mysterieuze verdwijningen, …

Zelfportret met rood potlood / Léon Spilliaert

Nooduitgang

1979 Juffrouw Demaegdt? Juffrouw Demaegdt Maria?’ Het gegniffel in de wachtkamer van het rijopleidingscentrum is niet eens discreet. Het meisje …

De vrouw in de trein / Léon Spilliaert

Met de trein naar Oostende

Vandaag is het voor Severien een belangrijke dag. Ze gaat samen met haar opa Daniël Spilliaërt en haar mama Corry …

Marine

Laagtij

Augustus 2015 Ik leerde hem per toeval kennen na een lange wandeling, die begon ter hoogte van het Duinenkerkje, op …

Melancholie / Léon Spilliaert

Ze gaf zich over aan de nacht

Die mistroostige kleuren en dat eeuwige ruisen. Zoutkristallen in neus en haren. Garnaalvissers met meer rimpels in hun gezicht dan …

De blauwe teil / Léon Spilliaert

Clo

‘Een klein volkorenbroodje gesneden, alstublieft.’ Het meisje achter de toonbank voert automatisch de opdracht uit, ik draai me om en …

Einde van een mooie dag / Léon Spilliaert

De slag om Karel

Sinds Karel zijn midlifecrisis doorworstelde was hij het bij zijn wettige echtgenote, Angèle, afgestapt. De sleur en de vretende idee …

Georges Jansoon © CC BY-SA 3.0

Vertigo

‘Eigenlijk zou ik vegetariër willen zijn,’ zei het meisje. ‘Of zelfs veganist, want dat zou nóg beter zijn voor het …

De windstoot / Léon Spilliaert

De windstoot

Dat is er: nacht en een sterrenhemel die sprookjesachtig maanmelk binnengiet in een kamer op het eerste verdiep boven een …

Brise d'Ostende / Léon Spilliaert

Vrijdag de dertiende

Het nummer 13 staat officieel genoteerd als een ongeluksgetal. Zo zijn er gebouwen zonder dertiende verdieping of rekken en schuiven …