Libretto

De milde weldaad van muziek Misschien begon het wel allemaal aan de Visserskaai. Daar kwam moeder wel eens,  toen ze …

Mijn later en altijd met jou

‘Mijn ziekte heeft mijn toekomst niet beperkt, maar scherper gesteld. Ook al leek het even zo, mijn leven is niet …

Spreken in muziek

Een leven in vijf accordeons Als ik het niet kan zeggen, dan pak ik mijn accordeon. Ik heb voor mijn …

Vergeten Orkest

Elk mensenleven is zijn verhaal. Zet het op muziek en het heet libretto. Dicht het noten toe en het kan …

De baadster

In opdracht werken is me altijd al slecht afgegaan. Het is voor mij als naar het toilet gestuurd worden zonder …

Strand met maan / Léon Spilliaert

Deadline

Er was eens een schrijver zonder inspiratie en met een deadline. Elf woorden had hij nog maar geschreven en zijn …

De Nacht

Ik voel mij bewolkt

Melopee Melopee Melopee. Hoe gaat het ook alweer? Hoe gaat het ook alweer? Ik ben het vergeten. Ik vergeet zoveel …

De blauwe teil / Léon Spilliaert

Een lege schaal

Het kost me aanzienlijk veel tijd om met de aanwijzingen van mijn gastvrouw in de hand het pension te vinden. …

Marine

Zondag aan zee

Oostende 1967 Ik ben zeven jaar. Elk weekend rijden we langs de oude baan naar Oostende. Ma, pa en ik. …

De Nacht

Vervallen stad

Het is valavond, de schemering staat op het punt om door te breken. Nog even en de laatste zonnestralen verdwijnen …

Een man uit de zee

‘Je mag me alles vertellen’, zei Elise toen Emma snikte dat ze beter haar gevoel had gevolgd. Hoe dikwijls kwam …

Marine

De pareldragers

Vrijdag. Geen mobieltje, geen internet. Eindelijk verlost van de wereld die over de vloer komt. Het schemert als ik in Oostende …

Schuimkoppen

En sluit ik de ogen, dan stel ik me de vloedgolf voor. Eerst trekt de zee zich terug zoals goochelaars …

Zelfportret met rood potlood / Léon Spilliaert

Penselen

Toen mijn oom Roger Lancszweert uit Oostende 45 jaar oud was, kocht hij zich een doos met penseeltjes en aquarelverf. …

De haven van Oostende / Léon Spilliaert

Herenleed

Het loungy sfeertje van de beachclub maakt me onrustig. De bezoekers komen er voor koffie en een luie zondagmiddag. Ik …

Oostende

Het is druilerig weer op zeven september 1899 te Brussel, de kinderkopjes ogen verraderlijk glad in de Belgische straten. Verandering …

Vrouw met roze hoed / Léon Spilliaert

Ernestine

Er was geen hand voor ogen te zien. Van het blauwe of het gouden uur was er al helemaal geen …

De windstoot / Léon Spilliaert

Tegenlicht

Zal ze de hele dag lief voor me zijn? Zal ze me meenemen op restaurant en mag ik zelf kiezen …

De Nacht

De nacht

Ik zoek de nacht op. Niet om de duisternis te omarmen, noch om te verbergen wat daglicht schuwt. Ik zoek …

Souvenir

Het lijkt alsof ze naar het water staart, maar wie haar blik kan vangen, zou zien dat die naar binnen …

2 november

Boeken

Nicholas Fraiteur stonk als de hel toen hij in de vroege ochtend over het strand van Oostende wandelde. Uit zijn …

Baders

Durf te zwemmen

‘s Ochtends staat er een ei midden op tafel. Norma is perplex. Ze heeft nog nooit in haar leven een ei …

De windstoot / Léon Spilliaert

Dansende golven

Op het uitgestrekte strand aan de oosteroever van Oostende zat een jongen in het zand. Hij staarde naar de golven …

De Nacht

De nacht

03:17 Ik kan niet slapen. Zuchtend draai ik me om op mijn rechterzijde wetend dat vijf minuten geleden dezelfde beweging …

Georges Jansoon © CC BY-SA 3.0

De dijk

Net voor de deur met een klik in het slot viel, hoorde Léonie de vertrouwde stem van haar moeder nog …

Zelfportret met rood potlood / Léon Spilliaert

Zingetuigen

Gisteren was ik er terug. Op de plaats waar ik zal blijven komen tot ik haar nog één keer zie …

Einde van een mooie dag / Léon Spilliaert

Le noir

Einde van een mooie dag … Zwart is zijn haar al lang niet meer. Net zo min als dat van …

De absintdrinkster / Léon Spilliaert

Silhouet

Het was moeilijk om haar niet op te merken. Ze hoorde niet thuis op de houten bank in het derde klas …

De windstoot / Léon Spilliaert

Vuurtorenmeisje

Een perimeter van zeven verdiepingen op de rand van België en uitsluitend hardhorige buren onder mij. Met minder gaat het …

De Nacht

De nacht is er

Ik kijk achterom en moet glimlachen. Het droge zand dat in kleine bergketens tegen de dijk aanligt. Er blijven geen …

De briefschrijfster / Léon Spilliaert

De Meester

Ze zat op een terras schijnbaar berustend, kijken naar de zee… groen grijs rustig. Opmerkzame, allesziende ogen, schildersogen, observerend, de …

De haven van Oostende / Léon Spilliaert

Het vinden van wat nooit verloren ging

‘Ik zoek niet, ik vind.’ Wijselijke woorden van de Spaans-Franse kunstschilder Pablo Picasso, ooit in een poëtische bevlogenheid neergeschreven. Het …

Marine

Een verblijf met zicht op zee

Hier zit ze dan. Haar halflang bruin haar blinkt na een verfrissende douche. Ze is gekleed in een nieuwe sportieve …

De wolk / Léon Spilliaert

De wolk

In een illustere droom vond ik dit kladje. Verfrommeld, aangetast door de tand des tijds en hoogstwaarschijnlijk verguisd. Heel even …

Boomtakken / Léon Spilliaert

Geen licht zonder donker

Oostende 1929 Mijn vrouw heeft iets met huizen, ik niet. Ze is zo blij als een mus met onze verhuizing …

De Nacht

Een echo zonder stem

Kaki’, zei ik. Daar moest ze een beetje om lachen. Een stiekem gegiechel vanachter het onbewogen wit van haar plaasteren maskertje, …

Het vissersmeisje / Léon Spilliaert

Het Vissersmeisje

Het is alsof de vuurtoren weet waar ik aan denk als ik naar haar kijk. Ze raapt schelpen op het …

Meisje leunend op de reling - Léon Spilliaert

Zeewijding

Ines billen plakten aan het zitje van de trein. Haar maag gromde nog steeds. Straks zou haar moeder haar ongetwijfeld …

Dodentrap

Zomer 1909 Vijf uur in de morgen. De eerste warme zonnestralen priemen door de ochtendmist. Een in het zwart geklede jongeman …

De blauwe teil / Léon Spilliaert

Nostalgisch teiltje

Een teiltje met dampende, geurige mosseltjes werd mij voorgezet. In gedachten ontwaar ik de ‘Teil’ van Spilliaert. Had ik die …

De windstoot / Léon Spilliaert

Claire obscure

Er werd gefluisterd dat Luitenant Deremetz naar de renbaan zou komen. Lode zag hem vorige zomer voor het eerst tijdens …

Op zee gebleven

Uit het westen doemden onheilspellende wolken op. De zee was heftig, de horizon lijnde grijsblauw en een forse westerwind blies …

Zelfportret met spiegel / Léon Spilliaert

Oog om oog, angst om angst

‘Hé! Jij! Wat kijk je me nou! Met je tandeloze visbek en je starend dwingelandsoog, rossige bespotte Vincent, met die …

Duinen / Léon Spilliaert

De mysterieuze verdwijningen

In de duinen nabij de vuurtoren van Oostende was het al een hele tijd niet meer pluis. Er gebeurden mysterieuze verdwijningen, …

Zelfportret met rood potlood / Léon Spilliaert

Nooduitgang

1979 Juffrouw Demaegdt? Juffrouw Demaegdt Maria?’ Het gegniffel in de wachtkamer van het rijopleidingscentrum is niet eens discreet. Het meisje …

De vrouw in de trein / Léon Spilliaert

Met de trein naar Oostende

Vandaag is het voor Severien een belangrijke dag. Ze gaat samen met haar opa Daniël Spilliaërt en haar mama Corry …

Marine

Laagtij

Augustus 2015 Ik leerde hem per toeval kennen na een lange wandeling, die begon ter hoogte van het Duinenkerkje, op …

Melancholie / Léon Spilliaert

Ze gaf zich over aan de nacht

Die mistroostige kleuren en dat eeuwige ruisen. Zoutkristallen in neus en haren. Garnaalvissers met meer rimpels in hun gezicht dan …

De blauwe teil / Léon Spilliaert

Clo

‘Een klein volkorenbroodje gesneden, alstublieft.’ Het meisje achter de toonbank voert automatisch de opdracht uit, ik draai me om en …

Einde van een mooie dag / Léon Spilliaert

De slag om Karel

Sinds Karel zijn midlifecrisis doorworstelde was hij het bij zijn wettige echtgenote, Angèle, afgestapt. De sleur en de vretende idee …

Georges Jansoon © CC BY-SA 3.0

Vertigo

‘Eigenlijk zou ik vegetariër willen zijn,’ zei het meisje. ‘Of zelfs veganist, want dat zou nóg beter zijn voor het …

De windstoot / Léon Spilliaert

De windstoot

Dat is er: nacht en een sterrenhemel die sprookjesachtig maanmelk binnengiet in een kamer op het eerste verdiep boven een …

Brise d'Ostende / Léon Spilliaert

Vrijdag de dertiende

Het nummer 13 staat officieel genoteerd als een ongeluksgetal. Zo zijn er gebouwen zonder dertiende verdieping of rekken en schuiven …

Duizeling / Léon Spilliaert

De vrouw in de duinen

Drijfhout is ook deze tweede editie van start gegaan met een speciale iStoires uitgave. Deze keer werd aan Els Snick gevraagd om …

Vijf hoog in Résidence Marly

In 2015 werd Drijfhout voor het eerst georganiseerd. Charlotte Mutsaers gaf toen het startschot met een verhaal dat zich afspeelt in …

Wat ik nog weet

Van de eerste bibliotheek herinner ik me eerst alleen nog de boeken. Pietje Puk. Dan alsnog de eerste keer. De …

De terugkeer van Ensor

Hij voelde zich hier alleen in Oostende. Niks was nog zoals vroeger… Waarom had hij ook zo nodig zijn graf …

Waar is de tijd?

Nooit gedacht dat ze over een relatief korte periode ook die zucht zou slaken. Het klonk als een overgeërfde echo …

Jongenseer

Twee weken na het voorval met de Dikke begaven wij ons opnieuw naar het Bosje. Het was een gewone grijze …

De rattenstoet

Het regent zachtjes. Een onrustig wolkenspel werpt zijn schaduw over het donkere kabbelende water van het dok. Vissersboten dansen op …

De barst in de golfbreker

Nathalie en Hans waren ruim anderhalf uur onderweg en nog stonden ze maar aan het verkeersknooppunt van Zwijnaarde. Het was …

De vogeljongen

Het was op een zondag in de vroege herfst dat er vreemde, zwarte eilanden opdoken tussen de golven. Boven de …

Het diner

Onderweg naar de winkel zit ik achter het stuur wat te dagdromen. Ik kan het mij veroorloven want de Vindictivelaan …

Dover-Oostende

10 maart 1981. Ergens tussen Dover en Oostende. Ik verloor mijn horloge op de maalboot. Daar begon het mee. Fuck, …

Botsing in de badplaats

Te laat dat ding, wééral te laat!’, sakkerde ik binnensmonds. We stonden al een tijdje te verkleumen op het tochtige …

Het zeepaardje

Het was een zonnige lentedag, toen Harry, het garnalenvisserspaard, pootjebadend langs de vloedlijn liep in de koningin der badsteden. Het …

Verleden vissersheden

Donderdagavond. Een grijze mist verduistert de brede en kleine straten van Oostendestad. In de verte klept de mistklok, alle vissers …

Geen feest

Omdat Sinterklaas voorbij is, kopen we in de bloemenzaak op het gelijkvloers een minikerstboom. Vanaf mijn plekje in de rij …

Koorddanser

Zondag 20 april 2014. We logeerden in appartement Notting Hill. Hugh Grant niet gezien. Uit goede bron vernomen dat hij …

De portier van de oceaan

Willy Schuyesmans wilde op zee gaan varen, maar de schrijver in hem besliste er anders over. Hij werd journalist, maar …

Villa Bagatelle

Oef! Wat een oase van rust en stilte is het hier in vergelijking met de talrijke appartementen in de buurt. …

Frigoboxsprookje

Ze durven in het binnenland wel eens vergeten dat het aan de kust een paar graden kouder is in de …

Een visser is geen zondaar

Het was een visser die het me vertelde. Je ziet ze niet zo vaak meer, met gele oliejekker en zuidwester …

Residentie

Het smalle steegje stonk zoals gewoonlijk naar urine. Hier en daar moest ik slalommen tussen platgelopen hondendrollen. De zon was …

D’Ostende

Vicky liep langs de rustige straten van Oostende. Van het station naar de Kapellestraat. Langs de vele winkels. De markt …

Kruispunt

Wanneer zag ik haar voor het eerst? Ik kan me de precieze datum niet meer herinneren, hoewel ik daar anders …

Weggespoeld

De zon is weg. Op het strand zit een man naast een vrouw. Hij wrijft wat zandkorrels en kippenvel van …

Zeegeruis

Het was knus en warm in de auto, maar buiten probeerden sneeuwvlokken de voorruit dicht te metselen. De ruitenwissers draaiden …

Verdronken liefde

Dit wordt het einde’, spookt door mijn hoofd. Het water komt ondertussen al tot mijn borst en blijft razendsnel stijgen. …

Meisje aan de kust

Horden toeristen overspoelen elke zomer weer mijn thuisstad B., met hun zweterige lijven, universele gekwetter en zwaaiende statieven of selfiesticks, …

Meisjes van de Kaaistraat

Eilaas. Driewerf eilaas, maar een fictief verhaal over Oostende krijg ik met de beste wil van de wereld niet uit …

De golfbreker

Boven de Belleboei doemen onheilspellende wolken op. Een strakke noordenwind jaagt ze landwaarts. Het zand stuift driftig op. Tegen de …

Twee lopers op het strand

Het strand is breed en zonovergoten. Rechts de duinen, links in de verte, de zee en haar glimlach van schuimkopjes. …

De Ikea-man

Oostende, eindstation van deze trein’, weergalmt het door de wagons. Deze boodschap tovert altijd een glimlach op mijn lippen. Ik …

Marcel

Petit Paris voelde die namiddag eerder aan als Petit Moscou. Een schrale oostenwind waaide hard over het immer drukke kruispunt …

Oost-Ende

We gaan naar zee. De man van mijn toekomstdromen en ik. Voor de eerste keer. Ik neem hem mee naar …

Weg

Het kelderappartement in de Amsterdamstraat was ongemeubileerd maar droog, dat was het belangrijkste. Klein maar gezellig; een veilige cocon en …

Schaduwmoeder

Victorine Carton beleeft de Eerste Wereldoorlog vanuit het Palace Hotel op de dijk in Oostende. Aan de voorkant van het …

Kerstmis in Oostende

Abdelkader Benali is een Nederlandse auteur en tv presentator. Naast romans en verhalenbundels schrijft hij ook voor theater en voor verschillende bladen. Benali …

Ostende, Rue de la Longue Vie

”t Worf tijf om nor huus te goan, ’t if genoeg geweeft’, mompelde ik, zwalpend met tong en leden. ‘Nof …

Exploding Warheads

Waren we zenuwachtig die woensdag, die bewuste 22 december 1976? Dat zou te zacht uitgedrukt zijn, we waren al dagen …

De eenzame prins

15 februari 1997 is een grijze en frisse zaterdag. Vandaag laten we ons varen naar de overkant. Een daguitstap naar …

Afrodisiaca

Mama moet gaan werken, liefje, maar ik kom je straks zeker halen.’ Kordaat duwde ze Jonas in de handen van …

Aan de sassen

Aan de sassen, wachtend op mijn pa. (november 1956) Op minder dan een meter van de kadeboord kreeg mijn moeder …

Stad van wanhoop

“And as the sun, that had been too afraid to show its face in this city, started to turn the …

Melancholie

Te laat reageren is ook niet alles, weet hij, terwijl hij met lege oren de stem aan de andere kant …